WOJNA 13 LETNIA Z ZAKONEM KRZYŻACKIM

pediatra wizyty domowe Sprawą, która wysunęła się niebawem na czoło polityki królewskiej, był stosunek Polski do państwa zakonnego. Wprawdzie krzyżacy, osłabieni militarnie i gospodarczo, starali się unikać zatargów z sąsiadem poiskim, to jednak rozwój stosunków wewnętrznych na obszarze ich państwa czynił to w praktyce niemożliwe. Podobnie bowiem jak w Polsce, uaktywnili się tam przedstawiciele miejscowego społeczeństwa, domagając się przyznania sobie podobnych jak w Koronie swobód. Wzorowany na polskiej organizacji konfederackiej „Związek pruski\" (1440) zjednoczył w swoich szeregach zarówno szlachtę, jak miasta. Jego stosunki z władzą zakonną układały się coraz gorzej. Oglądając się za sprzymierzeńcem w nieuniknionej w tych warunkach walce z Zakonem, zbliżył się Związek pruski do Polski. Kiedy zaś w jego szeregach zdecydowano się na otwartą walkę z krzyżakami, posłowie związkowi w styczniu 1454 r. poddali Prusy królowi polskiemu. Powstanie, które wybuchło bezpośrednio po tym w początkach lutego \"wyzwoliło wiele miejscowości spod władzy krzyżackiej. Powstańcy uzyskali poparcie ze strony Polski. Wypowiedziała ona Zakonowi wojnę (22 II 1454), ogłosiła inkorporację ziem pruskich oraz zrównała w prawach tamtejszych mieszkańców z ludnością Korony. Licheń