USTRÓJ PAŃSTWA MOSKIEWSKIEGO

masowa wysyłka sms W końcu XV w. ukształtowały się ostatecznie wewnętrzne stosunki państwa moskiewskiego, tak charakterystyczne dla późniejszego ustroju tego kraju. Tak więc bojarzy zachowali dotychczasową pozycję klasy panującej. Powiększyły się ich szeregi przez wchłonięcie potomstwa udzielnych kjiążąt, którzy utracili swoją dawną niezależną pozycję. Do bojarstwa zostali zaliczeni również książęta obcoplemienni, przybywający spoza granic kraju, np. litewscy Giedyminowicze czy tatarscy carewicze. Bojarzy posiadali jako własność ąlodialną dobra ziemskie o charakterze niemal udzielnym (wotcziny), a zarysowujące się między nimi różnice żależały od wielkości posiadanego majątku. W porównaniu z okresem poprzednim bojarstwo uległo na ogół zubożeniu, jego zaś swobody ograniczeniu. Bez nafa^emaTifą na zarzut zdrady, nie~m\"oglfiSnTopusFćzac\" służby u wielkiego księcia moskiewskiego i emigrować za granicę. Rodziny bojarskie były uszeregowane hierarchicznie, zgodnie ze swym pochodzeniem. Owe starszeństwo rodów było przestrzegane przez wielkiego księcia moskiewskiego przy obsadzaniu różnych stanowisk w państwie i nosiło miano miestniczestwa. Obok bojarstwa, coraz większą rolę w państwie zaczynali odgrywać dworzanie służebni (służiloje dworianstwo), rekrutujący się ze sług książęcych i bojarskich różnego pochodzenia społecznego. Wielki książę moskiewski posługiwał się nimi przede wszystkim w służbie wojskowej, wynagradzając nadaniami ziemskimi typu zachodnioeuropejskich bene-ficjów (tzw. pomiestija). Z dóbr tego rodzaju korzystał dworzanin dotąd, dopóki pełnił służbę. Po jego śmierci ziemia wracała do rąk wielkiego księcia, mogła być jednak na dotychczasowych warunkach pozostawiona synowi zmarłego. forex