SKUTKI POROZUMIENIA POLSKOLITEWSKIEGO

pościel dziecięca Bezpośrednim jednak skutkiem porozumienia było uaktywnienie się Zakonu, który uważając zbliżenie polsko-litewskie za zagrożenie swych interesów, rozwinął ożywioną działalność polityczną. Dyplomacja krzyżacka zabiegała więc o pozyskanie Luksemburgów i książąt szczecińskich. Atoli o wiele poważniejszym jej sukcesem było zbliżenie się Witolda, który w proteście przeciwko polityce Jagiełły przeszedł do otwartej opozycji. Wobec dojścia do skutku przymierza między Witoldem a krzyżakami, zatarg wewnętrzny książąt litewskich przekształcił się w wojnę Jagiełły z Zakonem (1390—1392). Wykazała ona w sposób oczywisty, że Litwa sama nie zdoła się przeciwstawić naporowi Zakonu. Doraźnym natomiast skutkiem tej kampanii były ustępstwa Jagiełły na rzecz Witolda, który za ich cenę zgodził się odstąpić od sojuszu z krzyżakami. Kompromis 1392 r. nie zadowalał w pełni Witolda. Położenie międzynarodowe Litwy po ugodzie krewskiej nie odpowiadało jego ambicjom. Wykorzystując przeto porozumienie z Jagiełłą, dążył do wyeliminowania istniejących jeszcze na Litwie książąt dzielnicowych i powiększenia tą drogą podległego sobie obszaru. Dążył również do uzależnienia dalszych ziem ruskich. Udało mu się w ten sposób osiągnąć dolny Dniepr i brzeg Morza Czarnego. Zachęcony tymi sukcesami, zdecydował się także na wielką wyprawę przeciwko Tatarom. Posiadała ona charakter krucjaty i miała na celu, poprzez zgniecenie potęgi tatarskiej nad Morzeni Czarnym, usunąć tego groźnego rywala na obszarze południowych ziem ruskich. Klęska poniesiona w bitwie stoczonej nad Worsklą (12 VIII .,1399) pogrzebała jednak te plany i zmusiła go do pogodzenia się z podziałem wpływów na ziemiach ruskich między Litwę, Moskwę i Tatarów. gotowe projekty domów